در سال 1238 متولد شده و به سال 1314 قمرى در تهران وفات نموده . وى تأليفاتى در حكمت و فلسفه دارد از جمله حاشيهء شرح هدايه ملاصدرا ، حاشيهء كتاب مشاعر ملاصدرا و همچنين حاشيهء كتاب مبدأ و معاد ملاصدرا . جلوه علاوه‌بر تحقيقات علمى و فلسفى از ذوق و حال نيز بهره‌مند بوده و ديوان اشعارى به فارسى دارد . حزين - شيخ محمد على بن ابى طالب ، متخلّص و معروف به حزين به سال 1103 در اصفهان متولد شد . نسب او با پانزده واسطه به شيخ زاهد گيلانى مىرسد . اجداد و خاندان حزين قرن‌ها در لاهيجان محترم و معروف به علم و صلاح بوده‌اند . پدرش عالمى پرهيزكار بود و به اصفهان مهاجرت كرد و به سال 1127 در اين شهر وفات يافت . حزين با اشتياق و اهتمام تمام در اصفهان به تحصيل معارف پرداخت و شب و روز دمى نياسود . پشت‌كار زياده از حد و استعداد فراوان او و حافظهء بىمانندش در محيط اصفهان ، كه در آن روزگار اشتهار جهانى داشت و اساتيد بزرگ علم و فلسفه و هنر در آن جمع شده بودند ، موجب شد كه او از جميع دانش‌هاى آن زمان بهره‌مند گردد و در حكمت و عرفان و شعر و ادب و معارف اسلامى سرآمد اقران گردد . مدت 32 سال عمر حزين در اصفهان در مهد علم و دانش و ناز و نعمت گذشت و در سال 1135 مواجه با فاجعهء دلخراش حملهء افغان گرديد و شهر اصفهان دچار قحط و غلا و محاصره شد و بسيارى از مردم راه ديار نيستى گرفتند و دو برادر حزين و عده‌اى از بستگان او نيز به هلاكت رسيدند . او تنها با هزاران رنج و محنت از اصفهان به خوانسار گريخت و مدت ده سال پريشان‌حال از شهرى به شهرى مىرفت . آنگاه به عراق و حجاز و يمن پناه برد و به سال 1146 به هندوستان عزيمت نمود و بقيهء عمر را در كمال ناراحتى و رنجورى و درد غربت در آن سامان به انجام رسانيد و در سال 1180 يا 1181 در شهر بنارس هندوستان وفات يافت و در همان‌جا مدفون گرديد . حزين در فنون ادب از نظم و نثر فارسى و تازى استادى ماهر بوده و